6-10 kwiecień – Logopedia z panią Dagmarą

Na kolejny tydzień z serii zajęć zdalnych: proponuję dzieciakom, następujące ćwiczenia. Proszę pamiętać, żeby terapia przynosiła zadawalające efekty musi być prowadzona regularnie. Minimum 15 minut dziennie.

ĆWICZENIA ODDECHOWE. Mówienie jest nierozłącznie związane z oddychaniem. Ćwiczenia te maja na celu pogłębienie oddechu, rozruszanie przepony, wydłużenie fazy wydechowej, a także ułatwiają koncentrację. Dla funkcji mowy istotna jest umiejętność wdychania i wydychania powietrza przez usta, przez usta i nos oraz tylko przez nos. Dźwięki języka polskiego wymawiane są na wydechu.

Cel ćwiczeń: rozruszanie przepony, pogłębienie oddechu, wyrobienie nawyku oddychania przez nos, nabycie umiejętności ekonomicznego zużycia powietrza

Przykłady ćwiczeń: Ćwiczenia tego typu rozpoczyna się np.: od tych, które mobilizują wyłącznie aparat oddechowy (dmuchanie, chuchanie), a kończy na ćwiczeniach łączących oddychanie z mówieniem.

1.Chuchamy na zmarznięte ręce: chuuu, chuuu,

2.Dmuchamy na gorąca herbatę : fffff,

3.Lokomotywa wypuszcza parę: psss…

a)jedzie : cz-cz-cz-cz

b)pędzi: tuf,tuf,

c)hamuje: pssss…

4.Dmuchanie na chorągwie i wiatraczki

5.Zdmuchiwanie kulki waty kosmetycznej z ręki – zawody „Kto dmuchnie dalej”

6.Wydmuchiwanie baniek mydlanych

7.Dmuchanie na papierowe ozdoby zawieszone ponad głową ćwiczącego nitkami o różnej długości

8.Dmuchanie na papierowe kulki po wytyczonej trasie narysowanej na kartce z papieru- zabawa „Mecz piłkarski”

9. Nadmuchiwanie balonów

10.Zdmuchiwanie z ręki lekkiego przedmiotu, np.: piórka, kłębka waty

11. Rozdmuchiwanie chrypek, ryżu, kaszy

12. Dmuchamy przez słomkę na kulki z waty, papierowe zabawki z ręki – zawody Kto dmuchnie dalej.

Polecam także stronę z linkiem: https://www.youtube.com/watch?v=WIKpLlapr90

(ciekawie poprowadzone zajęcia w formie zabawy z wykorzystaniem rzeczy, które możemy mieć w naszym zasięgu, w domu).

I jeszcze jedna propozycja dla Was kochani, a mianowicie zabawa artykulacyjna w formie opowiadania: „Wiosenne porządki. Sowa Uszatka sprząta swoje mieszkanie”.

Sowa Uszatka rozejrzała się po swojej dziupli (przesuwamy językiem po podniebieniu górnym, wewnętrznych ścianach policzków, podniebieniu dolnym) zauważyła duży bałagan więc postanowiła zrobić porządki. Zaczęła od odkurzania sufitu dziupli (przesuwamy czubkiem języka od przodu do tyłu jamy ustnej po podniebieniu górnym), zdjęła też firanki (liczymy czubkiem języka górne zęby) i włożyła je do pralki (robimy motorek wargami – pralka się trzęsie). Po skończonym praniu pralka zaczęła płukać firany (przepychamy powietrze w buzi). Sowa odkurzyła też ściany (przesuwamy czubkiem języka po wewnętrznej ścianie policzków) oraz podłogę (przesuwamy językiem po podniebieniu i po dolnych zębach). Rozwiesiła firany (znowu liczymy zęby na górze). Sowa była bardzo zadowolona z wykonanej pracy i ze swoich porządków i szeroko się uśmiechnęła (rozciągamy szeroko usta w uśmiechu). Dumna wyjrzała z dziupli i rozejrzała się wokoło (poruszamy językiem na około ust). Spojrzała w górę (sięgamy czubkiem języka do nosa), spojrzała w dół (kierujemy język do brody). Rozejrzała się na prawo i lewo (kierujemy język do prawego i lewego kącika ust). Wszędzie był idealny porządek i słychać było śpiew ptaków (gwiżdżemy)”.

Życzę udanej zabawy. Pozdrawiam Wszystkich Pani Dagmara Łukasik- Stępniewska.

Ćwiczenia logopedyczne z panią Edytą 6 -10.2020 r.

1.Bajeczka logopedyczna „Wielkanoc Pana Języczka”
W czasie gdy rodzic czyta bajkę, dziecko wykonuje ćwiczenia usprawniające aparat mowy.
Zbliża się Wielkanoc. Trwają przygotowania do świąt. Pan Języczek postanawia upiec ciasto. Najpierw do miski (robimy z języka „miskę” – przód i boki języka unosimy ku górze, tak by na środku powstało wgłębienie) wsypuje mąkę i cukier, dodaje masło (wysuwamy język z buzi, a potem go chowamy, przesuwając nim po górnej wardze, górnych zębach i podniebieniu). Następnie rozbija jaja (otwierając szeroko buzię, kilkakrotnie uderzamy czubkiem języka w jedno miejsce na podniebieniu). Wszystkie składniki miesza („mieszamy składniki” – obracamy językiem w buzi w prawo i w lewo) i mocno uciera. Ciasto już się upiekło. Pan Języczek właśnie je ozdabia- polewa czekoladą (przesuwamy czubkiem języka po podniebieniu w przód, w tył i w bok), obsypuje rodzynkami i orzechami (dotykamy językiem każdego zęba najpierw na górze, a potem na dole).
Pan Języczek robi sałatkę warzywną. Kroi warzywa („kroimy” – wysuwamy język z buzi i wykonujemy nim szybkie ruchy w kierunku nosa i brody), dodaje majonezu, miesza, a potem próbuje. Sałatka jest pyszna (oblizujemy wargi ruchem okrężnym).
Następnie pan Języczek maluje jaja – powoli wkłada je do kubeczków z barwnikami (przesuwamy język po górnej wardze, górnych zębach i podniebieniu). Wyciąga pomalowane i dmucha, żeby szybciej wyschły (wdychamy powietrze nosem, wydychamy buzią). Potem rysuje na jajach wzorki – kropki (dotykamy językiem różnych miejsc na podniebieniu) i kółka (oblizujemy wargi ruchem okrężnym).
Zaplata jeszcze koszyczek wielkanocny (kilkakrotnie dotykamy językiem górnej wargi, prawego kącika ust, dolnej wargi i lewego kącika ust) i już wszystko do świąt przygotowane. Cieszy się pan Języczek (uśmiechamy się szeroko, nie pokazując zębów), bo może już świętować.
Źródło Tońska-Mrowiec 2005, Języczkowe przygody i inne bajeczki logopedyczne, Wydawnictwo Harmonia, Gdańsk.
2. „Pisanka” – ćwiczenie oddechowe, rysujemy kształt jajka i wylewamy do środka różne kolory farbki, za pomocą słomki rozdmuchujemy powstałe kleksy aby zapełnić kontur jajka.

mgr Edyta Gutkowska

30.03-3.04 Logopedia z panią Edytą

Ćwiczenia oddechowe
Dziecko powinno wdychać powietrze przez nos, a wydychać przez usta- taki tor oddechowy zapewni prawidłowy rozwój i funkcjonowanie aparatu artykulacyjnego
1.„Kołysanie misia”. Dziecko kładzie się na plecach na płaskiej powierzchni. Na brzuchu kładziemy małą maskotkę. Zadaniem dziecka jest nabranie powietrza do brzuszka (przepony) i wypuszczenie tak aby miś się kołysał.
2. „Taniec pasków”- dmuchanie przez słomke na pocięte paski papieru tak aby tańczyły.
3. „Odkurzacz”- przenoszenie za pomocą słomki , na wdech, kwadracików wyciętych z papieru.
4. „Zawody statków”- z papieru możemy zrobić maleńkie stateczki, którymi możemy się bawić np. w wannie lub przy stole.
Ćwiczenia fonacyjne:
1.„ Na wsi”- zabawy w naśladowanie odgłosów zwierząt.
2.„Śmiech to zdrowie”- naśladowanie śmiechu różnych ludzi: tata- głośne „hohohoho mama- o średnim natężeniu „hahahaha babcia- cichutko  „hehehehe dziewczynka- piskliwy „hihihi chłopiec- hałaśliwy „hahahaha”
Ćwiczenia artykulacyjne:
• bocian – unieś czubek języka na wałek dziąsłowy, policz do 5 i opuść.
• jaskółka – unieś boki języka do górnych zębów.
• żaba – skacz czubkiem języka z ząbka na ząbek – u góry.
• deszcz – narysuj na podniebieniu czubkiem języka kropeczki.
• zajączek – zrób czubkiem języka 10 dużych skoków: z dolnych zębów na górne.
• słońce – narysuj czubkiem języka na podniebieniu kółko i promyki.
• tulipany – pokaż jak wąchasz tulipany: wdech nosem, wydech ustami.
• motyl – zaśpiewaj: la, lo, le, lu, ly na ulubioną melodię.
• kurczaki – prześlij całuski: raz głośne, raz ciche – swojej rodzinie.
• gąsienica – czubek języka na wałek dziąsłowy – otwieraj i zamykaj zęby nie odklejając języka.
• ślimak – przeciskaj język pomiędzy zbliżonymi do siebie zębami.
• pająk – kląskaj językiem.
Ćwiczenia można prowadzić z dzieckiem podczas codziennych czynności- miłej zabawy-Edyta Gutkowska

30.03-3.04 Logopedia z panią Dagmarą

Na ten tydzień przygotowałam dla Państwa i Waszych pociech propozycje ćwiczeń słuchu fonematycznego.
Na początek słówko wyjaśnienia, co to takiego: Słuch fonemowy to zdolność rozróżniania dźwięków mowy ludzkiej. Dziecko z zaburzonym słuchem fonematycznym dobrze słyszy słowa, lecz nie potrafi różnicować pojedynczych dźwięków lub złożyć ich w całość. Dziecko musi z potoku słyszanej mowy wyodrębnić wyrazy, w nich sylaby, w sylabach – głoski. Aby zrozumieć sens tekstu musi uchwycić kolejność głosek w wyrazie i umieć je zróżnicować. Jak wiemy te czynności są niezwykle istotne na późniejszym etapie nauczania, czyli w szkole. 
Dlatego w pracy z dziećmi, u których występuje ten problem możemy wykorzystać następujące ćwiczenia:
Na początek może to być prosta zabawa w słuchanie dźwięków. Dziecko z zamkniętymi oczami słucha otaczających je dźwięków, najpierw są to dźwięki naturalne, dochodzące z otoczenia (tykanie zegara, warkot samochodu, granie radia, telewizji, zwierząt itd). htps://www.youtube.com/watch?v=VyXhyl00qGw
https://www.youtube.com/watch?v=iTJJi8D0siY

Później wprowadza się dźwięki specjalnie wytwarzane do tej zabawy. Do wytwarzania tych dźwięków możemy użyć np. naczyń kuchennych, szklanek, drewna. Dziecko zapoznaje się z nimi mając otwarte oczy, po czym odwraca się lub zamyka oczy i próbuje zidentyfikować dźwięk.
Inną formą tej zabawy dla dzieci, które znają instrumenty muzyczne, może być rozpoznawanie instrumentów po dźwięku nagranym na taśmę magnetofonową lub można wyszukać je na przeglądarce internetowej.
https://www.youtube.com/watch?v=MadTiSUv4Jo
https://www.youtube.com/watch?v=m-WJi8GNgsA
Wiele ciekawych zabaw słuchowych można przeprowadzić podczas spaceru (w obecnej sytuacji jeśli ktoś ma balkon to może wyjść na niego i tam wysłuchiwać dźwięków z otoczenia lub można np.: otworzyć okno), można najpierw różnicować różne dźwięki np.:, wiejący wiatr, warkot samochodów itp., a potem je naśladować.
Do uważnego słuchania skłania zabawa w zgadywanie: „Który ze znanych dziecku przedmiotów wydaje taki dźwięk?” (dzwoni, syczy, tyka, gwiżdże itd.)
Do ćwiczeń rozwijających słuch fonematyczny należą również ćwiczenia rytmizujące polegają one na odtwarzaniu usłyszanego rytmu (np. możemy dwa razy pod rząd długopisem, kredką to co mamy pod ręką uderzyć w stół potem chwilę odczekać i znowu uderzyć raz itp.). Można go wyklaskać, wytupać, ale można również odtworzyć za pomocą rysowania znaków graficznych. Można do tego wykorzystać klocki, foremki, zabawki, guziki itp.
Życzę miłej zabawy i dużo zdrowia – Logopeda: Dagmara Łukasik – Stępniewska

PROPOZYCJE ZAJĘĆ Z LOGOPEDII NA 23-27.03.2020

ĆWICZENIA ODDECHOWE(WŁAŚCIWE ODDYCHANIE TO DOBRE POŁYKANIE !!!
-Studzenie herbaty w kubku – krótki wdech i powoli wydmuchiwać nabrane powietrze.
– Łąka – symulujemy wdychanie zapachu, wdech – zatrzymujemy powietrze w płucach i po chwili, powoli wypuszczamy powietrze.
Dmuchanie na wiatraczek, gaszenie ‚dmuchem’ świecy ale tak by nie zgasić płomienia.
Każde z tych, w sumie prostych ćwiczeń należy wykonywać powoli, bez przymusu i z umiarem,

*ĆWICZENIA GŁOSOWE(Wykonywanie tych ćwiczeń jest bardzo przydatne bo powodują rozluźnienie krtani i masaż. Głos kierowany jest wtedy na podniebienie i masuje je).
* Ziewanie – dobrze jest, po przebudzeniu nabrać powietrza, łagodnie, przez nos i ziewając wypowiadać ‚aaaaa’ lub ‚mmmmm’. Ćwiczenie to powoduje dotlenienie mózgu, drżenie krtani.

*ĆWICZENIA WARG (Od sprawności warg zależy to jemy, czy umiemy objąć wargami szklankę, łyżkę. Zapobiega to ślinieniu się, wypuszczaniu pokarmu.
*Balonik – nabrać powietrze w policzki ,nadąć je i przebić palcem
*Grubas’ – nabrać powietrze i jak najdłużej przytrzymać
*Niejadek’ – ściskać mocno wargi
*Parskanie’ – ‚prrrrrrr’
*Wypowiadanie ‚S’, ‚Dz’, ‚I’ ‚O’
*Udawanie dźwięków straży pożarnej
*Zabawa w ‚kto jest silniejszy’ – umieścić kartkę papieru między wargami z chorym, z dwóch stron. Kto dłużej utrzyma kartkę? To samo ćwiczenie z przytrzymaniem wargami rurki między nosem a wargami. Dobrym ćwiczeniem warg jest ich nagryzanie

*ĆWICZENIA SPRAWNEGO POŁYKANIA
Są bardzo ważne bo zapobiegają przyszłym zachłyśnięciem. Ćwiczenia te należy wykonywać na ślinie, a nie na płynach (wypowiadanie wyrazów na głoski ‚li’, ‚lilililililila’.

mgr Dagmara Łukasik – Stępniewska